ค่ะ เรื่องนี้ไม่ใช่นิยายเรื่องแรกที่เราแต่งมา แต่ก็เป็นเรื่องแรกที่แต่งเกี่ยวกับแรน ก็ไม่รู้ว่าจะชอบกันมั้ย แต่เรากฌพยายามเต็มที่ๆสุดกับนิยายเรื่องนี้ ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงปั่นอยู่ค่ะ เพราะเพิ่ง แต่ง แต่ไงก็ฝากด้วยนะคะ เรื่องนี้ขอบอกว่า เกือบๆ18+ รึป่าว 555 พี่ๆแอดมินอย่าแบนนู๋น๊า คือรับรองว่ามีอย่างมากแค่ฉากจูบค่ะ และอาจมีไรฮาๆปนๆมาบ้าง ก็จะรีบนำตอนแรกมาอัพเร็วๆนี้แน่นอนค่ะ
***เนื่องจากทนไม่ไหว เลยจะเอาบทนำมาปล่อยก่อน หุหุ เข้ามาอ่านเม้นให้กำลังใจหน่อยดิ งิงิ ใช่ๆ จาโพสใหม่ทำไงอ่า ไม่เปงอ่ะ T^T เนื่องจากโพสใหม่ไม่เปง เลยต่อานนี้ไปล่ะ 5+
รักป่วนๆ ฉบับแรนเริ่มจากเมื่อ 18 ปีที่ผ่านมา เหนือทวีปเอเชีย เกิดสุริยุปราคาประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทำให้ความมืดมิดปกคลุมไปทั่ว มีสะเก็ดดาวตกนับร้อยนับพันตกลงมาจากท้องฟ้า
จากเหตุการณ์ครั้งนั้นอีก 16 ปี ได้มีการก่อตั้งกลุ่มเงิน ทุนของผู้มีอิทธิพลทางศาสนา ซึ่งมีอำนาจเพียงพอที่จะแข่งขันกับผู้อื่นได้ โดยผู้มีอิทธิพลกลุ่มนี้ก็ได้มีการจัดตั้งโรงเรียนขึ้นมา 4 แห่ง ได้แก่ Sacred Gate , Mystic Peak , Phoenix , Tiger Command นักเรียนของแต่ละโรงเรียนถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดีจากทั่วทุกสารทิศ ซึ่งพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นนักเรียนที่มีประสิทธิภาพ โรงเรียนทั้ง 4 นี้มีอิทธิพลเหนือกว่าโรงเรียนอื่นๆอยู่มาก และพวกเขายังมีหลักสูตรที่แตกต่างจากโรงเรียนทั่วๆไปอีกด้วย แต่โรงเรียนทั้ง 4 แห่งนี้ ถูกสร้างขึ้นในบริเวณที่ซึ่งมีเหล่าวิญญาณร้ายสิงสู่อยู่ จึงทำให้นักเรียนที่อยู่ในโรงเรียนบางส่วนมีความกลัวและหวาดผวา จนทำให้นักเรียนของโรงเรียนทั้ง 4 แห่งเกิดความคิดที่จะหาทางต่อต้านวิญญาณอสูรเหล่านี้
นักเรียนทั้งหมดจาก 4 โรงเรียนจึงได้รับการฝึกความสามารถพิเศษเพื่อต่อต้านเหล่าวิญญาณอสูร ด้วยเหตุนี้สิ่งที่พวกเขาเคยหวาดกลัวคือวิญญาณที่เคยก่อกวนพวกเขาจึงค่อยๆสูญหายไปในที่สุด และมีข่าวลือว่านักเรียนที่จบหลักสูตรที่สูงขึ้น พวกเขาจะได้รับการถ่ายทอดในด้านความสามารถในการต่อสู้ทุกชนิด โดยที่ผู้สอนยังไม่เคยเปิดเผยในชั้นเรียน แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น นั่นก็คือเหล่าวิญญาณอสูรที่ซ่อนเร้นอยู่กำลังจะออกมาครอบงำรอบๆ โรงเรียน และทั่วทั้งโลกในไม่ช้านี้
ความไม่แน่ใจ ความกลัว และความกังวลนั้น มีอยู่ในใจของทุกคน แต่อีกนัยหนึ่ง พวกเขากลับรู้สึกตื่นเต้นที่จะต่อสู้ และทำลายเหล่าวิญญาณอสูรเหล่านั้น
?ขอต้อนรับนักเรียนทุกคนสู่สถาบันอันทรงเกียรติของเรา พวกเธอเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่จะนำวันพรุ่งนี้และขับไล่สิ่งชั่วร้ายเหล่านั้นไป?ผ.อ.พูดกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้านักเรียนใหม่ที่กำลังนั่งฟังอย่างสงบเสงี่ยม
?นี่ๆ อายูมิเธอเล็งไว้รึยังว่าจะลงวิชาสายไหนอ่ะ?
?ยังเลยอ่ะ แต่ก็น่าสนทั้งนั้นเลย แล้วมิจิโยะเลือกได้ละหรอ??
?แน่นอนอยู่แล้ว ฉันจะลงสายเวทย์อ่ะ เธอเองก็เลือกสายนี้ดิสบายดีออก แถมเวลาทำภารกิจต่างๆเราก็เป็นแค่ฝ่ายสนับสนุน แบบนี้สบายๆแถมยังได้เลื่อนระดับเร็วอีกด้วย ^o^?
?- -* ความคิด แก่นี่ใช้ไรคิดหว่ะ แต่ก็น่าสนอ่ะ 55 งั้นเลือกนี่แหละ?
เมื่อการกล่าวสุนทรพจน์อันแสนน่าเบื่อได้จบลงแล้วนั้น เหล่าเด็กใหม่ ก็ได้แยกย้ายไปตามห้องฝึกต่างๆเพื่อลงทะเบียนสมัครสายวิชาที่ต้องการ
?เอ่อ แก ไมแถวมันสั้นจังอ่ะ?
?ก็ดีละนิมิจิโยะ ฉันขี้เกียจต่อแถวยาวๆ 55?
?-*- แกนี่ขี้เกียจเสมอต้นเสมอปลาย?
จากนั้นสองสาวก็เข้าไปต่อแถวและลงทะเบียน เมื่อสิ้นสุดการรับสมัคร ครูฝึกของสายเวทย์ก็พาเหล่านักเรียนใหม่ไปที่โรงยิมในร่มเพื่อทดสอบสมรรถภาพร่างกาย
?เอาล่ะเข้าแถวซะ จากนี้ไปพวกเธอจะได้รับการฝึกและทดสอบเพื่อที่จะเป็นนักสู้ที่เก่งกาจ ถ้าเขาใจแล้วก็เริ่มฝึกกันเลย?ครูฝึกพูดด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยไฟอันร้อนแรง แต่นั้นไม่ได้ช่วยให้นักเรียนของเขาหายเหนื่อยไปจากเกิดฝึกที่โหดได้เลย
?แฮ่กๆ อาจารย์คะ ไมต้องวิ่งรอบสนามเยอะอย่างนี้ล่ะคะ??มิจิโยะพูดด้วยเสียงที่สั่นคลอนและเต็มไปด้วยความเหนื่อยแสนสาหัส เหงื่อเธอไหลยิ่งกว่าฝนตกเสียอีก
?เธอ คิดว่าสายเวทย์จะสบายขนาดนั้นเลยรึไง หือ?ครูฝึกพูดพร้อมกับแคะขี้หมูกไปด้วย
?มิจิโยะฉันรู้แล้วล่ะว่าทำไมคนถึงน้อยนัก?อายูมิได้รู้คำตอบบางอย่างที่เธอไม่เคยสงสัย
?เร็วเข้าๆๆ สนามนี้ไม่ได้เป็นของพวกเธอนะ?ครูฝึกพูดพร้อมกับทำไม้ทำมือให้เหล่าลูกศิษย์ของเขานั้นวิ่งเร็วขึ้น
?ช้านอยากตายยย!!! T^T?
บทเรียนป่วนที่1:นางฟ้าประจำสาย?ประกาศถึงนักเรียนใหม่ทุกคน เพราะพวกเธอคือนักเรียนใหม่เพราะงั้นจะมีการคัดเลือกนางฟ้า นักเรียนหญิงคนใดที่สนใจสามารถรับใบสมัครได้ที่ร้าน Echo Mart และส่งได้ที่ครูฝึกประจำสายของนักเรียนเอง
คณะกรรมการนักเรียน?
?นี่ๆๆ อายูมิเธอเห็นประกาศหรือยังอ่ะ?มิจิโยะพูดด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นเหลือทน
?เห็นแล้วล่ะ ทำไม??
?ก็ พวกเรามาลงสมัครกันเถอะ +0+ น๊าๆ?มิจิโยะทำท่าออดอ้อน
อายูมิแบบลูกแมวน่ารักๆ
?ขอปฏิเสธ!!?
?0-0?ในความรู้สึกของมิจิโยะตอนนี้ราวกับกระจกล้านๆบานแตกลงทุกบานแบบไม่มีชิ้นดี
?ทำไมอ่ะๆๆๆ?
?วุ่นวาย?
?TToTT?
?ก็ได้ฉันสมัครคนเดียว แต่ถ้าเกิดไรขึ้นทีหลังไม่รู้ด้วยนะ ฮิฮิ?
ทันทีที่เธอพูดจบก็วิ่งหายวับไปในพริบตา
?อะไรของมัน -0-?
เช้าวันต่อมา
?น้องครับๆขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยครับ?
?ถ่ายรูป? ฉันหรอคะ!!?อายูมิตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่งุนงง
?ก็จะใครซะอีกล่ะครับ ก็น้องส่งใบสมัครที่ไม่มีรูปถ่ายมาให้ แล้วพี่ก็ต้องมาถ่ายรูปน้องๆลงในแกลอรี่อยู่แล้ว?
?ใบสมัคร!! สมัครไรคะ?
?โห น้องนี่ ขี้ลืมจัง ก็สมัครคัดเลือกนางฟ้าไงครับ?
?หา!!? ทันทีที่เธอพูดจบก็รีบเดินไปที่ห้อง
?ต้องเป็นยัยมิจิโยะแน่ๆ อย่าให้เจอนะ แม่จะฆ่าไม่ให้เหลือเลย!!?
?น่ารักมากครับน้อง หันทางซ้ายนิดครับ?
แชะ แชะ
?0+0 ยัยมิจิโยะ นี่เธอทำไรเนี่ย -0-*?อายูมิพูดด้วยน้ำเสียงที่โมโหมากๆ และเดินตรงเข้าไปหามิจิโยะ
?ถ่ายรูปคู่ได้มั้ยคะพี่?มิจิโยะหันกลับไปถามพี่ที่เป็นช่างภาพ
?ได้อยู่แล้วครับ?
ขณะที่อายูมิเดินเข้าไปใกล้มิจิโยะทุกทีนั้น ทันใดนั้นเธอก็ถูกมิจิโยะดึงเข้าไปใกล้
แชะ
?น่ารักมากครับ แบบนี้น้องได้เป็นนางฟ้ากันแน่ๆ?พี่ช่างภาพพูดชมพร้อมกับเตรียมถ่ายภาพต่อไป
?แย่แล้วขืนเป็นแบบนี้ต่อไปต้อง..?อายูมิคิดในใจแต่ทันใดนั้นที่รุ่นพี่เตรียมกดชัตเตอร์เธอ ก็เผลอแอ็คท่าน่ารักๆไปซะแล้ว
?หึหึ ยัยอายูมินึกว่าฉันไม่รู้ทันแกเรอะ คิดว่าฉันจะเสี่ยงตายโดยไม่เตรียมอะไรไว้เลยรึไง หึหึหึ? ความคิดที่แสนชั่วร้ายของมิจิโยะ เผยให้มีออร่าแห่งความชั่วร้ายแผ่ซ่านออกมารอบๆตัว
หลังจากที่ถ่ายรูปเสร็จ..
?แกคิดงั้นเหรอว่าการถ่ายรูปจะช่วยให้แกรอดนะ?อายูมิพูดพลางเอามือขึ้นมาเท้าคางไว้และนั่งจ้องมองมิจิโยะที่นั่งอยู่ในท่าสำนึกผิด
?T^T ผิดไปแล้วค่า?
?ถึงฉันจะบ้ากล้อง แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรแกได้หรอก เพราะงั้นพาฉันไปเลี้ยงข้าวเป็นการไถ่โทษซะ 555?
?ละ แล้วเรื่องลงแข่งละ??มิจิโยะถามพลางเงยหน้าจองมองอายูมิที่นั่งอยู่สูงกว่า
?เรื่องนั้นมันช่วยไม่ได้ละนะ สมัครไปแล้วถอนตัวตอนนี้คงน่าเกลียด?
หลังเลิกเรียน
?แล้วตกลงจาไปร้านไหนล่ะ?มิจิโยะพูดถามอายูมิขณะที่กำลังเดินออกจากอาคารเรียน
?ร้านไหนก็ได้ แกจ่ายนี่ 555?อายูมิพูดพลางแกว่งกระเป๋าไปมา
?งั้นไปร้านโดเซ่ละกัน?
ทั้งสองมุ่งหน้าตรงไปยังร้านโดเซ่ ที่อยู่ออกไปไม่ไกลนัก เมื่อถึงที่ร้าน ทั้งสองคนก็ไปหาที่นั่ง ที่ร้านโดเซ่พนักงานจะใส่ชุดออกแนวโลลิต้าน่ารักๆสีแดง
?รับอะไรดีคะ??พนักงานต้อนรับหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาถามพร้อมส่งเมนูให้
?ฉันขอเป็นสตอเบอร์รี่ช๊อตเค๊กกับน้ำส้มค่ะ?มิจิโยะสั่งพลางมองชุดที่พนักงานใส่
?ฉันขอเป็นสวิสเมาเท่นกับทรอปิคัลแอนด์ชีสเพิ่มกีวีเยอะๆ ทิรามิซึ แล้วก็ออเรนจ์เชอเบจ บลูเบอร์รี่เค๊กค่ะ?อายูมิสั่งอาหารมากมายทำให้มิจิโยะที่นั่งดูชุดของพนักงานอยู่นั้นถึงกับหน้าซีดขึ้นมา เธอรีบหยิบเป๋าตังค์ขึ้นมาดูทันที
?รอสักครู่นะคะ?พนักงานเสิร์ฟเดินไปที่เคาน์เตอร์ เหลือไว้ให้มิจิโยะเหงื่อแตกพลั่กๆกับความคิดที่ว่าเธอจะมีตังค์จ่ายพอรึป่าวเนี่ย -0-
5 นาที่ผ่านไป
?ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ?พนักงานเสิร์ฟสาวค่อยๆวางของที่สั่งลงบนโต๊ะมากมายซึ่งส่วนใหญ่เป็นของอายูมิ
?+0+ น่ากินทั้งนั้นเลย หม่ำละนะค๊า?อายูมิพูดพลางประนมมือก่อนที่เธอจะคว้าอุปกรณ์ต่างๆมาและเริ่มลงมือกิน
?-0- แกนี่ตัวนิดเดียวแต่กินเยอะกว่าฉันอีก ไม่กลัวอ้วนบ้างรึไง?มิจิโยะถามขึ้นมาพลางมองอายูมิที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย
?555 ฉันจะกลัวอ้วนไปทำไม ก็ฉันมันพยาธิเยอะนิ 555?
?-*- ฉันควรจะชื่นชมแกดีมั้ยเนี่ย?
?กรี๊ดด!!?เสียงกรีดร้องดังขึ้น สองสาวที่กำลังนั่งทานของหวานอยู่นั้นก็ตกใจและหันมามองที่มาของเสียงนั้น
?0-0?มิจิโยะและอายูมิอึ้งค้างอยู่กับสิ่งที่พวกเธอได้เห็น
?ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที?พนักงานเสิร์ฟตะโกนไปทางเคาน์เตอร์เพื่อบอกให้พนักงานคนอื่นโทรเรียกรถพยาบาล
?นี่ขนาดในร้านนะเนี่ย ยังมีคนกล้าเข้ามาทะเลาะวิวาท แกว่างั้นมั้ย??มิจิโยะพูดพลางกับทำท่าเหนื่อยๆ เธอหันมาทางอายูมิ
?- -* ยัยบ้านี่แกช่วยสนอย่างอื่นนอกจากเรื่องกินได้มั้ยเนี่ย -0-*?
อายูมิที่หมกมุ่นอยู่กับการกินไม่ได้รับรู้สิ่งที่เกิดรอบตัวของเธอเลย
?หืมม มีไรหรอ??อายูมิหยุดกินและมองหน้ามิจิโยะ
?-*- นี่ฉันคบแกเป็นเพื่อนได้ไงเนี่ย กินต่อไปดิ-0-*?
ไม่นานทั้งสองก็กินกันจนหมด จากนั้นก็เรียกพนักงานมาเก็บเงิน
?โธ่ หมดตูดเลย T^T?มิจิโยะจ้องกระเป๋าตังค์ของเธอที่ว่างเปล่า
?แหมๆ แค่นี้ไม่น่ากระเทือนแกเลยนี่นา?อายูมิพูดพลางตบบ่าเบาๆเพื่อปลอบใจเพื่อนสาวของเธอ
?ย่ะ แต่ไม่ใช่วันที่ฉันไม่ได้เตรียมเงินมา -0-*?
?555 ช่วยไม่ได้นี่เนอะ กรรมใดใครก่อ 555?
จากนั้นทั้งสองคนก็ไปยืนรอที่ป้ายรถเมล์
?นี่ สาวๆ ไปเที่ยวกับพี่ไหมจ๊ะ?เสียงของผู้ชายดังมาจากด้านหลังของพวกเธอ
?ความรู้สึกนี้มันเหมือนในการ์ตูนผู้หญิงเลยแหะ -0-? อายูมิแอบคิดในใจพลางหันไปข้างหลังพร้อมกับมิจิโยะ เสียงนั้นเป็นของผู้ชายสองคนในชุดของโรงเรียน เอสจี ท่าทางเป็นจิ๊กโก๋แบบที่อายูมิคิดเอาไว้ไม่ผิดเพี้ยน
?ว่าไง ถ้าไม่อยากเจ็บตัวยอมไปซะดีๆ?ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาพร้อมกับหยิบมีดขึ้นมาขู่
?ถ้านี่เป็นแบบในการ์ตูนจริง ก็ต้องมีเจ้าชายขี่มาขาวมาช่วยสิ ว่าแต่อยู่ไหนล่ะ -*-?
?เอ่อ คือว่าพวกฉันต้องรีบกลับบ้านค่ะ?มิจิโยะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
?จะไปด้วยกันดีๆ หรืออยากเจ็บตัว หือ!!?
?ไหนล่ะๆๆ ไม่เห็นมาซักที -0- ช่วยไม่ได้ ไม่รอล่ะ?อายูมิยังที่คิดเรื่องฟุ้งซ้านอยู่นั้น หารู้ไม่ว่าเพื่อนสาวของเธอนั้นเครียดขนาดไหน
?นั้น ยูเอฟโอ?อายูมิพูดพลางชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า ชายสองคนนั้นก็เลยแหงนตามขึ้นไปแล้วส่องหายูเอฟโอ ซึ่งเปิดโอกาสให้สองสาวได้วิ่งหนีไปได้อย่างรวดเร็ว
?แฮ่ก แฮ่ก โอย เหนื่อยชะมัด?มิจิโยะร้องครางพลางยืนพิงกับต้นเสา
?แกจะบ่นทำไม ฉันว่ารีบกลับบ้านกันเหอะ ไม่รู้ว่าจะเจออะไรอีก?อายูมิเสนอขึ้นพลางลากมิจิโยะไปด้วย
อ้างอิง
http://www.ran.in.th/gamesite/club/forums/forum.asp?FORUM_ID=103
